Den Yves Eicher baut eng Luxusvilla um Mierscherfeld

    Ass dat do een Peckvillchen? Ma nee, dat ass een dien baut eng 
    Luxusvilla um Mierscherfeld. Photo ET

Den Yves Eicher baut eng Luxusvilla um Mierscherfeld

De Riichter sot "t' geet elo duer, sidd nit sou stuer,

Hei ass dann een Trick: ëmgedréint ass och gefuer,

Wann den Här Miersch Iech um Eecherfeld nit gutt gefält,

Dann kënnt den Här Eicher eben op d' Mierscherfeld!"

Den Yves gonnt dem Cam keen Beki!

Ass dat do een Péckvillchen? Ma nee, et ass een Anhinga, tenant en son bec een Bekileck. 

Photo ET

Den Yves gonnt dem Cam keen Beki!

Text am originellen Biekericher.

Dem Camille seng Beki Iddi war knapps gebuer,

Schonn granzt den Yves den Beki hätt neescht hei verluer.

Hien seet "den Beki verstéisst géint all Regelmäent,

Ech laachen mech freckt, wann der d' Fangeren verbrennt."

"Ech an d' Zentralbank kennen nëmmen den Euro.

Däer wësst dach, zu Fraunkfert, do setzen Ech jo,

Fir dat gaunzt Geschir iewer Waasser ze halen,

Dann kommen déi do Ees mam Beki  iewerfaalen."

"Den Euro gaunz eleng ersetzt den Sou mam Lach.

Den Beki nieft dem Euro ass neescht am Verglach!

Et kaun äen en nemmen am Kauntoun gebroochen,

Mee am Rescht vum Laund waert en Iech d' Haund verstoochen."

"Et duurf nit sinn dass d' Leit den Beki léiwer hunn,

An dass den Euro besser wier, dat wier gelunn.

An gëtt äen boost dem Kauntoun mam Beki erwëscht,

Dann ginn déi beschlagnahmt an t' gäet direkt an d' Këscht."

Camille, géi schwëtz mat dem Aareler Laund a Sprooch,

Déi woulten  jo ëmmer schonn bei den Groussherzog.

Zu Diddeburg gäet käen den Beki verbidden.

De'i hunn genuch ënnert dem Euro gelidden.

An zu Arel op der Knippchen sinn se dann frou,

Déi kafen Ees eng Kou an äen Kauleff derzou.

Mam Beki ass zu Arel bestëmmt gutt kafen,

Da brooch och käen méi op Lëtzebuerg ze lafen.

Nëmmen nach sechs Méint Euro !

Ass dat do een Péckvillchen? Nee, dat ass een Zentral Banquier, mat den Kandidaten fir seng Successioun. Photo: ET

"Haalt mech zréck, soss bleiwen Ech hei", huet hien gejaut.

De Juncker hat Angscht dat een him seng Plazen klaut.

"An den Yves kritt seng dann och, Ech sinn dach net blöd!"

"Ma, nee, ma, nee" sot d' Angie, "Blöd ass hei verbuet."

"Verboten, jawoll" rifft den Yves ënnert dem Zelt,

Op deem verschassenen Chantier um Eecherfeld.

Hien baut eng Luxusvilla zu Frankfurt am Main,

Uewen um Feldberg, et protestéiert keen Schwäin.

Awer hannert der Bühn schläicht heemlech den Frieden,

"Mir sinn stolz wéi déi zwéin Lëtzebuerg vertrieden.

All meng Kollegen, iwwerall an Europa,

Soen, "mir brauchen een full-time Euro-Bopa."

XY man Zodi um Eecherfeld

Ass dat do een Péckvillchen? Ma nee, Dir gesitt dach dass dat zwéin Sträit Hunnen sinn! Photo ET.

XY man Zodi um Eecherfeld

All gudden Mathematiker ass frou,

Wann hien iergendwéi an iergendwou,

Eng schwéier Equatioun ze léisen huet,

An séif et eng aus dem Gemenge Buet.

Am Buet goung Rieds vum Ix an Igrec,

Den Igrec dien setzt elo fatzeg am Dreck,

Well den Gauthier huet dem Ix gesot,

"Wéi goung déi Schmot duerch den Gemengerot?"

Dank dem Wort wësst Dir den Ix ass den Xaaf,

Deem ass eppes iwwert d ‘Liewer gelaf.

Et ass eng “Luxusvilla” um Eecherfeld,

Déi dem Buergermeeschter guer net gefält.

An Dir verstitt, den Igrec ass den Yves,

Dien ganzen Zodi mécht dien schéin mief.

Hien seet: “an wat Ech schonn guer net verstinn,

Däin Pätter hat mer d’ Genehmegung ginn!”

Am beschten hält een sech do ganz bedeckt,

An t’ sicht een sech een aneren Architekt.

Een neien Plang trefft den Kapp op den Nol,

A fort e geet, dien ganzen Protokoll.

Verstitt, den Igrec hat eng horribel Woch,

Den Ix setzt hien einfach an den Duerchzoch,

An den JC huet den Hollande verpaaft,

An Frankfurt fir drësseg Euro verkaaft.

Yves, ee gudden Rot, trau elo kengem méi,

Maach grad wéi Ech mat mengem Daach vun Stréi.

Soss bauen déi Dir riets ee Velodrom,

An op der an’rer Säit ee Stadion.