Den Yves gonnt dem Cam keen Beki!

Ass dat do een Péckvillchen? Ma nee, et ass een Anhinga, tenant en son bec een Bekileck. 

Photo ET

Den Yves gonnt dem Cam keen Beki!

Text am originellen Biekericher.

Dem Camille seng Beki Iddi war knapps gebuer,

Schonn granzt den Yves den Beki hätt neescht hei verluer.

Hien seet "den Beki verstéisst géint all Regelmäent,

Ech laachen mech freckt, wann der d' Fangeren verbrennt."

"Ech an d' Zentralbank kennen nëmmen den Euro.

Däer wësst dach, zu Fraunkfert, do setzen Ech jo,

Fir dat gaunzt Geschir iewer Waasser ze halen,

Dann kommen déi do Ees mam Beki  iewerfaalen."

"Den Euro gaunz eleng ersetzt den Sou mam Lach.

Den Beki nieft dem Euro ass neescht am Verglach!

Et kaun äen en nemmen am Kauntoun gebroochen,

Mee am Rescht vum Laund waert en Iech d' Haund verstoochen."

"Et duurf nit sinn dass d' Leit den Beki léiwer hunn,

An dass den Euro besser wier, dat wier gelunn.

An gëtt äen boost dem Kauntoun mam Beki erwëscht,

Dann ginn déi beschlagnahmt an t' gäet direkt an d' Këscht."

Camille, géi schwëtz mat dem Aareler Laund a Sprooch,

Déi woulten  jo ëmmer schonn bei den Groussherzog.

Zu Diddeburg gäet käen den Beki verbidden.

De'i hunn genuch ënnert dem Euro gelidden.

An zu Arel op der Knippchen sinn se dann frou,

Déi kafen Ees eng Kou an äen Kauleff derzou.

Mam Beki ass zu Arel bestëmmt gutt kafen,

Da brooch och käen méi op Lëtzebuerg ze lafen.

Vive den Beki an den FLB, den Front de Libération vunn Bieckerich

Gaunz op Biekericher  geschriff!

Ass dat do äen Péckvillchen? Näen, dat sinn gaunz gewéinlich Ienten um 
Milleweier. Photo: ET Naples, FL

Jongen an Meedercher Där wësst déi grouss Noriicht,

Biekerich krëtt dien neien Beki augeriicht.

Mat dem Euro ass nit méi vill ze radetten,

Fir een Euro käefs De der neescht méi a Schmatten.

T' ass eng gutt Saach déi sech bei dem Kuelebierg däet,

Wëll do lues a lues  äent neit Biekerich entsstäet.

Bis elo haten déi an der Staad neescht gesinn,

Wat jo och gutt war, vir a Rou gelooss ze ginn.

Kommt mär soen nach kengem wouhin  mär wëllen.

An dann loossen mär déi gaunz häemlich trëllen.

Mär broochen kengem senger vir z' iewerliewen,

Wien Ees dat nit gläeft, dien leet awer schéin der niewen.

Mär maachen eist Elektrischt oos dem Maschtepull,

An eist gutt Waasser ass nit nëmmen gutt vir d' Spull,

Näen, mäer zapen dat schéin propper an eng Fläsch,

An fir jiddwer Fläsch, gäet äen Beki an eis Täsch.

An wat mäer jo dann nach hunn, ass eng Soubelkoll,

Wann déi awer elo neescht eraubrengen soll !

Do geseet äen, mäer kënnen gaunz eleng  äenz ginn,

An d' Biekericher wëllen bleiwen wat se sinn.

Et woult do schonn äen den Beki eraafmaachen,

De Frieden sot, bekëmmer Dech em Deng Saachen.

Dien Friden do, dien ass nit domm, an hien verstäet,

Besser een Beki, wann den Euro futti gäet.

Dat gëtt jo flott, dat mussen mär awer dann feieren,

Um Kuelebierg an op den Milleweieren.

An den Camille mellt ees dann un bei der UNO.

An den Egide dien héileft, wëll hien wunnt jo do.