Luxembourg for Finance kennt eppes vum Spueren

Ass dat do den Peckvillchen? 

Nee dat ass een Lëtzebuerger Frellen Fëscher, (LFF). Photo ET

Luxembourg for Finance kennt eppes vum Spueren

Am Laksömbörg for Feinenz senger Broschür, (1)

For Islämmick Feinenz, ee flott Stéck Literatur,

Gréisst den Weis-Tschärmen vun der Londoner  Deutsche Bank,

Hien kukt ganz zefrieden wéi een Sukuk an d' Land.

Keen Mënsch weess lo wien den neien Minister ass,

Well am CSV Staat war et jo agerass,

Fir direkt eng Millioun Broschüren ze drécken,

T' wollt een jo d' Land éiweg mat sech selwer beglécken.

Mir sinn awer frou wann d' nei Regierung wëllt spueren,

An mat der aler Broschür wëllt weiderfueren.

A wann et sou leeft wéi een elo schonn gesäit,

Ass d' Deutsche Bank frou, et gouf näischt ewech geheit.

Well wann d' Deutsche Bank erëm an d' Regierung kënnt,

Gëtt dann keen Centime fir eng nei Broschür verschwent.

D'  LFF huet awer muttwëlleg Geld  verblecht,

Kuckt d' Säit zéng an zwielef sinn genau déi selwecht!

(1) http://www.luxembourgforfinance.com/sites/luxembourgforfinance/files/lff-brochure-islamic-finance-2011.pdf

Wir sind Gross-Kommissar

Ass dat do den Péckvillchen? Ma nee, dat ass Knüppel aus dem Sack.

Photo: GroKom

Wir sind Gross-Kommissar

Zu Berlin hannert dem Reichstag em d' Feier,

Danzt d' Angela an drénkt Boufferdéngs Béier.

An et sengt: "Ach wie gut ist es dass niemand weiss,

Dass der Jean-Claude eigentlich Hans-Claudius heisst!"

Den Cameron sot gëscht, "komm hei gëff mer een Hei Feif,

Mee keen Kuss, haalt mer den Hans-Claudius vum Leif."

Den Dijsselbloem klot, "dien dämpt jo wéi een Schaaschteg,

T' gesäit een déi schwaarz Wollek bis hanner Baschtnech."

Den Haus eegenen Spiegel seet dass hien noschelt,

Mee dat kënnt wann een laang mam Geheimdéngscht koschtert.

Dat Genoschels geet dem Mille dann op den Wecker,

An dann geet een an d' Chamber, an zitt den Stecker.

Keen vergonnt eis sou richteg eisen Kommissar,

Dann soen se dien hänkt bis Hallefnuecht am Bar,

“Nu jee, wien vill drénkt, dien vill pisst”, sot Frisings Liss.

Zu Bréissel heescht dat dann: "Wir sind Manneken Pis".

Wou se sech awer alleguer trompéieren,

Ass ze mengen de Mann géing nit regéieren!

D' Revanche ass, hien setzt se herno all schéin op d' Plaz,

An geet an d' Welt Geschicht an als GröGroKaZ. (1)

    (1)   Grösster Gross-Kommissar aller Zeiten

Eent mathematescht Gedicht fir den gréngen Poesie Album

Ass dat do den Péckvillchen? Nee, dat sinn einfach Méiwen 

déi sech ewech maachen virun enger Methan Wollek. 

Photo: Biergerinitiative Stafelter.

Eent mathematescht Gedicht fir den gréngen Poesie Album

Virun Joeren war Ech alt Coureur Cycliste,

Den Stafelter erop hat Ech léiwer wéi d' Pist.

Elo ginn déi Gréng a maachen den Stafelter zou!

Ma fuert esou virun, dann geet alles bei d‘ Kou!

Op annerhallwem Kilometer verschwënnt d‘ Strooss,

Den Bausch huet dat alles ganz exakt no gemooss.

An d‘ Platz kommen am ganzen dräi Hektar nei Beem,

Well een der grad souvill fir den Tram muss ëmleeën.

Ech hunn de moien mam Mëllechmeedchen geschwat,

Dat huet mir d‘ Rechnung vum Carbon Footprint gemat:

"Dräi Hektar Bësch schlécken am Joer sechs Tonnen Gas,

Ass et dat iwwerhaapt der Wäert, dien ganzen Spaass?"

"Fuert fofzéng dausend Kilometer am Joer,

Dat ginn zwou Tonnen CO₂ sot mäin Schwoer.

Wann een elo fënnef Kilometer Ëmwee mécht,

Fir all Dag op d’ Aarbecht, dann rechent dat sech."

"All Won mécht do dausend Kilometer am Joer,

Fir d‘ Land sinn dat zéng Milliounen, sot mäin Schwoer.

Eng kleng Regeldetri gëtt Eis dann d‘ Resultat:

Sechs honnert Tonnen CO₂ ginn an d‘ Loft gesat".

"Dat ass honnert Mol méi wéi den Stafelter schléckt,

Ech mengen mir ginn all bei den Hännes geschéckt

Ech sot: „Ma Clarisse, do hues de nawell erëm Recht,

Ech hunn eng Léisung: manner Gas an méi Mëllech."

"Du weess dass mir all zevill Hamburger iessen,

Duerfir muss een Rëndvéier zillen an schluechten.

Du weess jo am beschten wéi déi Déieren faschten,

An eis Atmosphär mat Methan Gas verknaschten."

"Nonzeg Kilo Methan op den Kapp gëtt eng blo Wiss.

Methan ass zwanzeg Mol CO₂” sot d’ Clarisse.

Säin Schwoer sot, bedenk Der elo mol dat do,

Een Rëndvéi fascht genau esouvill wéi een Auto."

Mir koum eng Iddi, an déi deet guer nit wéi,

Eemol den Mount iessen mir keen Hamburger méi!

Dat sinn annerhallwen Kilo Bifdeck d‘ Joer,

Fir d' Land méich dat 750 Tonnen sot den Schwoer.

Een Rëndvéi mat siwen honnert Kilo Schluechtgewiicht,

Gett eis zwee honnert fofzeg Kilo, eemol zerluecht.

Mir géingen dann 3000 Rëndvéier spueren,

Amplaz Ëmweeër um Stafelter ze fueren.

Dir hutt richteg gerechent, wat déi géingen faschten,

Bal dräi honnert Tonnen Methan, oder se baschten.

Dat ass gläich sechs dausend Tonnen CO₂,

Oder dausend mol méi wéi den Stafelter Ëmwee.

Amplaz Hamburger ësst een dann gréngen Kabes,

Choufleur, Saubounen, Knuewelek an Kolrabes.

Dann faschten mer all am Tram dass et blëtzt an kraacht,

An mat all deem Gas gëtt sech alt futti gelaacht.

D' Kulturell Säit mam Deborah De Benedictis

Ass dat do den Péckvillchen? 

Ma nee, dat ass d' Origine du Monde. 

Photo: Gustave Courbet

D' Kulturell Säit mam Deborah De Benedictis

Am Lëtzebuerger Wort fënnt den Bëschof et OK,

Fir Plakeger ze weisen aus dem Musée d' Orsay.

D' Origine du Monde aus dem Pinsel vum Gustav,

Wat sot der do? Den Gustav ass keen Pornograph!

No zwéin Deeg sot de Bëschof, "t' geet awer lo duer,

Soss kënnt nach een mat Alexandriner gefuer!"

Soubal d' Wuert Kultur fält ass den Péckvillchen do,

An spëtzt säin Bläistëft and stellt dem Debbie eng Fro.

"O Meeschtesch, Ären Tableau huet mech emgehäit,

T' ass jo nit all Dag dass een ganz Paräis gesäit.

Wéi koum et zum Klimax vun Ärem Phantasm,

Deeër Surimpressioun vun zwéin Pleonasmen?"

"T' war eng Hymn, eng visuell Eponomasie,

Eng Zäsur, eng Invokatioun, vläicht eng Kopie.

An dunn d' gestuell Rhythmik vun der Repressioun,

Den Paroxysm vun der Interpretatioun."

Kulturbanausen man den Geck, t' wär Taliban,

Oder d' Conchita Wurst, t'  géing och den Baart nit man.

Iwwert déi Metalepsis ass den Péckvillchen béis,

An als Epigram gëtt et eng mat der Broutschéiss.

Den Péckvillchen huet den Salvador Dali gefrot,

Ass dat Konscht? Dunn huet den Dali dat hei gesot:

"Fir den dommen Dittchen z' interesséieren,

Muss den Dali den Dittchen provozéieren."

Teppechwitz Numero 1: eng Nummer ze grouss

                                                                                                                                                                   

Ass dat do den Péckvillchen? Ma nee, dat ass dach een 

Teppech Wiewer. Photo ET

Teppechwitz Numero 1: eng Nummer ze  grouss

Eisen Ausseminister ass fär vum Heimatland.

Hien sengt epps vun "brennend heisser Wüstensand".

Am Iran ass hien an enger Stëbswollek geland,

Schonn bei der Arrivée huet en d' Aen voller Sand.

Den Ayatollah empfänkt en zu Teheran,

Wéint dem Stëbs schloen déi zwéin sech eng Taass Téi eran.

Den Jang erkläert him d' Trennung vun Moschee an Staat.

Den Ayatollah lauschtert, hien gëtt es nit sat.

"Mee", sot de Jang, "Ech verkafen Iech nit fir domm,

Dir wësst Ech sinn hei, well Ech brauch eng Atombomm.

Am Conseil de Sécurité setzen Ech um Wupp.

Ech séiz awer léiwer beim atomaren Club".

"Gutt" sot den Mann dunn, "mar fueren mer op Isfahan,

Dat ass do wou mer Atombommen man.

Do verkafen mir der een Atombommenteppech

Da seet keen méi kuck den Jang ass awer schappeg".

"Excellent Exzellenz , a mir liwwere Iech Steng,

Bei Iech hei an deem Wüstesand ginn et jo keng."

Sou sot den Jang, an dobäi ass hien nit eleng.

Hien schwëtzt am Numm vun der Stengeforter Gemeng.

An do ginn den Jang an Mohammad Hand and Hand.

An der UNO kucken se hien mat Onverstand.

"Sou" sot den Jang, "lo kennen mir eis emaarmen".

An den Mohammad sot: "In Ewigkeit, Amen". 

Kommt mir ginn all an den Te Deum !

Ass dat do den Péckvillchen? Ma nee, dat ass den Jang mat 

sengen gëllenen Inten op der Schluss Pressioun. Photo: Bistum

Kommt mir ginn all an den Te Deum !

Dir sot Dir waart nit an d' Muttergottesoktav?

Dir sidd dann keen...., d' Wuert ass mir lo op der Zong verlaf.

Wahrscheinlech wëllt Dir dann d' Trennung vun Kierch an Staat?

Esou huet déi Saach sech emol erëm geschwat.

Ech duecht d' Dammen mam Hutt géingen an d' Kathedral,

An, an den Theater, géingen d' Hären mam Schal.

Dat wär awer dach keng Trennung vun Kierch an Staat,

Dat wär jo egal wat, epps wéi Ech weess nit wat.

Ech krut zwou Invitatiounen an engem Kuerf,

Fir dëst Joer bleift d' Kierch dann emol nach am Duerf.

T' war och eng Broschür dran fir op Tréier ze fueren.

Nationalfeierdag ginn mer jo allegueren.

Dëst Joer waren mir fir eng Trennung nit prett.

Wéi eng Religioun hunn näämlech d' Kett an de Mett?

Dat misst een jo wëssen vun Ufank un,

Fir dat mer keng falsch Kaart an der Enveloppe hunn.

Fir elo bleift dann emol alles beim Alen,

Mir fueren esou virun wéi vrun de Walen.

Ënnert enger Conditioun déi et an sech huet:

Gläichgeschlechtlech Kopplen ginn an der Kierch bestuet!

De Juncker ass och nach een Bréckenbauer

Ass dat do den Péckvillchen? Ma nee, dat ass een schwaarzen 
Bréckebauer, dien baut eng blo Bréck. Photo: ET

De Juncker ass och nach een Brécken Bauer

Aus dem Stade National ass bekanntlech näischt ginn.

Duerfir wëllt den Juncker elo Bréckebauer ginn.

Bei den  Europawalen, wann Ech gutt verstinn,

Ass hien keen Kandidat, mee wëllt Bréckenkapp ginn.

Stellt Iech emol fir bei den Walen geet keen hin,

Kann hien dann awer Bréckebauer ginn?

Ma sécher, an fir déi Zort Brécken ze bauen,

Ass hien nach laang  nit eleng den Super Schlauen.

Dat sinn déi Brécken déi een ëm d' Feierdeeg baut,

Wéi ëm Märei Klamm op, wann een d' Klacken laut.

Ouschter- an Päischtméindeg, wann d' Wieder näischt versaut,

Oder een Iech d' CD Placken vum Auto klaut.